ص2
نام علمی: Corydoras aeneus
اسامی عمومی: Albino Cory - Bronze Cory ( کوری زال - کوری برنزی )
خانواده: Callichthyidae
زیستگاه اصلی: آمریکای جنوبی ؛ برزیل ، اکوادور ، سورینام ، ونزوئلا ، کلمبیا ، پرو ، ترینیداد ، آرژانتین
حداکثر اندازه: نرها 6.5 سانیتمتر و ماده ها 7 سانتیمتر
تشخیص جنسیت: نرها کوچکتر و لاغرتر هستند. ماده ها جثه ای بزرگ تر و پهن تر دارند. بخصوص زمانیکه از بالا به آنها نگاه می کنید ، به راحتی متوجه این مطلب می شوید.
تغذیه: غذاهای آماده آکواریومی و نیز غذاهای زنده در اندازه مناسب را با اشتیاق می پذیرند.
رفتار: صلح جو هستند و اهل زندگی گروهی.
سازگاری: برای تانک های اجتماعی و نیز تازه کارها توصیه می شوند. حداقل در گروهی 6 تایی نگهداریشان کنید.
سطح شنای ماهی: پایین
سطح مراقبت: آسان
حداقل حجم تانک: 30 گالن / 113 لیتر
دکور تانک: با صخره هایی که پیش آمدگی دارند ، دکور های چوبی که قوس مانند هستند و نیز گیاهان بلند یا شناور، برایشان مکان هایی سایه دار بسازید. بهترین بستر برایشان بستر ماسه ایست اما استفاده از بستر شنی که دانه های صیقلی و گرد داشته باشد هم مناسب به نظر می رسد.
وضعیت نور تانک: کم
اسیدیته آب: 6.5 تا 7.2 PH
سختی آب: 5 تا 19 dh
درجه حرارت: 67 تا 81 درجه فارنهایت / 20 تا 27 درجه سانتیگراد
سفره ماهی آب شیرین((Freshwater stingray))
نام عمومی:سفره ماهی آب شیرین((Freshwater stingray))- ماترو -هیستریکس -خفاش ماهی-لتیسپس و....
خانواده:Potamotrygonidae
دارای 4 دسته میباشند Trygon,Paratrygon,Plesiotrygon,Potamotrygon که 19 گونه از این 4 دسته وجود دارد
بومی جنوب شرقی آمریکا و رودخانهایی که به دریای زیبای کاربین و اقیانوس اطلس ختم میشونند میباشنند
بیشتر به شکل دورار مانند میباشند و دارای اندازه های گوناگون از 25 cm در راستای قطری
((Potamotrygon schuhmacheri)) تا 1 متر به نام سفره ماهی رودخانه ای ocellate و یا Potamotrygon motoro
میباشننند و همچنین جزو ماهیان نئوتروپیکال آب شیرین میباشنند و جزو ماهیان الاسمو برانشelasmobranche میباشد
سطح پشتی آنها پوشیده از دندانهای بسیار تیز مانند فلسهای دندانه دار به نام دنتیکل denticle میباشد
گاهی موارد از این ماهیان بسیار بیشتر از پیراناها و مارماهیان الکتریکی بخاطر داشتن نیش پشتی با دمی بسیار زهرآگینی وحشت وجود دارد در حالیکه تا این گونه احساس ترس و خطر نکند بسیار آرام و صلحجو میباشد
سفره ماهیان رودخانه ای تنها خانواده خفاش ماهیان میباشنند که در آب شیرین زیست میکنند
از این سفره ماهیان آب شیرین 2 گونه بنامهای سفره ماهی آب شیرین با نام علمی Potamotrygon laticeps و سفره ماهی رودخانه ای ocellate به نام علمی Potamotrygon motoro برای نگا هداری در آکواریومها متداول میباشد
این 2 گونه تقریبا شرایط مشابهی از لحاظ زیستی و نگهداری دارن فقط نوع سفره ماهی آب شیرین با نام علمی Potamotrygon laticeps داری اندازه بزرگتر cm 69 و رنگ تیره تر و ماهی رودخانه ای ocellate به نام علمی Potamotrygon motoro دارای اندازه تا 90cm و رنگ روشنتر با خالهای زیبا میبشانند
در هر 2 گونه شرایط محیط مناسب برای نگا هداری از قرار زیر است:
((بهترین 6.5-6.8)) PH:6.5-7.5
سختی آب:10
نیتریت NO2:0
نیترات NO3:تا mg/lt 10 و کمتر
دمای آب:25 درجه سانتیگراد
طول دوره زندگی:تقریبا 10 سال
رفتار اجتماغی:آرام و صلحجو
رژیم غذایی:گوشتخوار
در کف آکواریوم به حرکت و شنا می پردازنند
غالبا بصورت تکی نگا هداری میشونند اگر جفت نر و ماده با هم نگاهداری شونند معمولا در هنگام رفتارهای همسر طلبی ماهی ماده کشته میشود برای نگهداری با هم ماهی نر باید کوچکتر از ماهی ماده باشد تا با رفتار همسر طلبی ماهی نر از بین نرود
ماهیان باهوشی میباشنند علاوه بر 2 گونه ماترو motoro , و laticeps سفره ماهی آب شیرین که در بالا به آنها اشاره شد گونه دیگر به نام هیستریکس با نام علمی Potamotrygon histrix نیز در آکواریومها متداول میباشد این کونه به 40cm رسیده و به فضایی کمتر از 2 گونه قبل که در حدود 400 لیتر میباشد احتیاج دارد
دارای دهان کوچکی میباشند اما در عین حال توانایی گاز گرفتن با قدرت را دارنند
دوستان نگاهدارنده این ماهی motoros ماتروها سفرهماهیان را جانسخت تر نسبت به هیستریکسها میدانند
نکات مهم در رابطه با نگا هداری این سفره ماهیان آب شیرین داشتن فضای باز و مناسب و آکوایومی با گنجایش 1000 لیتر به بالا و آکواریومی با ارتفاعی در حدود 90-31 cm با پهنایی زیاد
حفظ شرایط و فاکتورهای آب در حد بسیار مطلوب و آب بسیار تمیز و کریستاله و نیتریت در حد 0 و نیترات و آمونیاک هم بسیار کم و استفاده از فیلترهای مرغوب و کارامد همچنین تعویض منظم آب فراموش نشود تعویض 30%-50% آب بصورت هفتگی و همچنین استفاده از بخاریهای پوششدار یا قرار دادن بخاری دور از سفره ماهی آب شیرین که دلیلش اینست که بخااطر اصابت به بخاری بدلیل اینکه بدنشان فاقد فلس است بشدت میتواند دچار سوختگی شود
به غذاهای با کیفیت مطلوب سرشار از ویتامینها و مواد معدنی و پروتئین لازم برای رشد و حیات خود احتیاج دارنند مانند میگو -قلب بخصوص حلزون و صدفهای خوراکی و کرم خاکی و کرم خونی.
خار زهری در دم آنها مخفی شدهاست و خار زهری بخاطر اینکه مانند قلاب میباشد بعد از اصابت به سختی از محل اصابت جدا میشود و محل اصابت در حدود 1 هفته دارای درد بشدت زیاد و تورم میباشد ((گاهی این درد تا 6 سال نیز گزارش شده است)) و این ماهیان توانایی جایگزینی این خار سمی را نیز دارنند
این ماهی را میتوان با آروانا ولجن خوار((در مورد لجن خوارهاplecos بخاطر اینکه میتوانند موکوس یا لعاب پوششی و پوستی این ماهیان را بمکنند نگاهداری آنها با سفره ماهی آب شیرین توصیه نمیشود)) و حتی گاهی موارد با دیسکس و انجل ماهیان نیز نگهداری نمود اما بهترین جفت تانکی آنها ماهیانی که در کف شنا نمیکنند میباشنند
نر و ماده این ماهیان با توجه به شکل باله تهتانی و اندام جفتگیری نرها clasperبه آسانی از هم تشخیص داده میشود
نر سفره ماهی آب شیرین:
[/IMG]http://www.petfrd.com/images/articles/75/male.jpg[IMG]
ماده سفره ماهی آب شیرین:
تکثیر آنها کار چندان سختی نمیباشد اکثرا بچه های خود را زنده بدنیا می آورنند و جزو والدین خوبی برای نگاهداری و محافظت از بچهایشان میباشد نوع ماترو Motoro تکثیر نسبتا آسانی دارد
خانواده ماهیهای بارب
انواع بارب ها شامل تایگر بارب، گرین بارب، رزی بارب، شوبرتی بارب و بارب زرد از جمله باربهایی هستند که در ایران بخوبی قابل تکثیر و پرورش هستند. زندگی تمام باربها با همدیگر شباهت دارند. اگر با غذاهای زنده و مقوی خوب تغذیه شوند، تعداد زیادی تخم می ریزد و هر ده روز یک بار میتوان از آنها تخمگیری کرد. اگر به روش صحیح و در سطح بالا این ماهیها را پرورش دهید، از نظر اقتصادی پر سود است. بسیار آسان و ساده می توانید از باربها تخمگیری نمائید و بخوبی آنها را پرورش دهید. ماهیهای بارب بسیار مقاوم، سرسخت و پرتحرک هستند و معمولاً باید بصورت گروهی از آنها تخمگیری شود.
ماهیهای مولد بهتر است از ماهیهای جوان، با نشاط، سالم و از شاه ماهیها انتخاب شوند. سن بلوغ باربها شش ماهگی است و قبل از تخم ریزی باید ماهی های نر از ماده حداقل 10 روز جدا نگهداری شوند. تا تمایل و علاقه آنها نسبت به همدیگر شدید تر و تعداد تخم بیشتری ریخته شود در این مدت باید تمام شرایط نگهداری بخوبی کنترل شود.
باربها چون پرخور هستند باید اکسیژن زیادی در آکواریم آنها باشد. چنانچه با کمبود اکسیژن مواجه شوند، خیلی سریع تلف می شوند. دیده شده است، تعداد زیادی از مولدین بارب در اثر کمبود اکسیژن و عدم دقت کافی در نگهداری آنها تلف شده اند و چرخه تولید آنها چندین ماه به تعویق افتاده است.
برای پیشگیری و احتمال بروز چنین حالتی بهتر است همیشه هر ماه تعدادی از باربهای جوان و شاه ماهی ها را جدا کنید و بعنوان ماهیهای مولد برای آینده نگهداری کنید تا چنانچه چنین مشکلی پیش آید در کمترین زمان باربهای جوان را بتوانید جایگزین کنید. باربها در آکواریم بخوبی تکثیر می شوند. معمولاً یک گروه که تعداد ماده ها 5 عدد و نرها 7 عدد باشد با همدیگر قرار می گیرند و گروهی تخم ریزی می کنند. برای تخم گیری از باربها ابتدا باید شرایط آب آکواریم با آب سختی بین 3 تا 5 درجه DH آماده شود. قفس توری به اندازه آکواریم داخل قرار می گیرد بطوریکه حداقل 5 سانتی متر از کف آکواریم بالاتر باشد. سنگ هوا برای تأمین اکسیژن داخل آن قرار می گیرد.
معمولاً ماده ها زودتر گذاشته می شوند و پس از چند ساعت نرها هم به آنها معرفی می شوند. چند شاخه گیاه می تواند محیط را آرام و محرک خوبی برای تخم ریزی ماهیها بحساب آید.
بهتر است محیط آکواریم بطور طبیعی تاریک شود و ماهیها شب را آرام و بدون مزاحمت پشت سر بگذرانند. در سپیده دم فردا صبح تخم ریزی با تعقیب نرها به دنبال ماده ها شروع می شود و هر نوبت تعدادی تخم از چشمه های توری عبور می کنند و به کف آکواریم می روند و تا حدود ساعت 12 ظهر تخم ریزی ادامه خواهد داشت. بعد از پایان کار باید مولدین را از آکواریم خارج کنید چنانچه برای 10 روز آینده مجدداً می خواهید از آنها تخمگیری بعمل آورید نرها را از ماده ها بطور جداگانه نگهداری کنید.
( ماهیها مولد بهتر است با غذاهای زنده و مقوی تغذیه شوند. تا آن مقداری که از توان و انرژی و نشاط را از دست داده اند جبران شود.)
سپس به آکواریم تخمها داروی متیلن بلو اضافه کنید تا از حمله قارچها و خراب شدن و فاسد شدن آنها جلوگیری شود.
معمولاً تا 24 ساعت بعد تخمها باز خواهند شد و لاروها به کف و دیواره ها می چسبند و حرکت خیلی آرام و کمی دارند. کیسه زرده لاروها غذای دو روز آنها را تأمین می کند و روز سوم باید به آنها غذا داد. بهتر است از قبل پیش بینی کرده باشید و تخم میگو باز کنید، بطوریکه همزمان با صبح روز سوم نوزادان میگوی تازه از تخم درآمده و ریز داشته باشند تا بخوبی تغذیه شوند. در این مراحل برای لاروها آب معمولی آماده شده بهتر است زیرا لاروها برای رشد و جذب مواد غذایی و سوخت و ساز بدنشان ( متابولیسم ) به املاح موجود در آب احتیاج دارند.
آب آکواریم لاروها هرگز نباید آلوده و کثیف و کدر شود. میزان اکسیژن محلول در آب همواره باید به اندازه کافی باشد. از اضافه ریختن غذا به داخل آکواریم جداً پرهیز کنید. مشاهده شده است نوزادان میگو که بعنوان غذا برای لاروها به آکواریم اضافه می شوند زیادتر از مصرف بوده است و در آکواریم بعد از چند ساعت در آب شیرین نوزادان میگو تلف و سپس تجزیه می شوند که این امر علاوه بر آلودگی آب و نقصان اکسیژن، باعث تلفات سریع لاروها خواهد شد.
از طرفی منبع رشد انواع بیماریها خواهد بود که علاوه بر آلودگی آب رشد امراض و بیماریها را در بر خواهد داشت. با مشاهده چنین وضعیتی باید بلافاصله قسمتی از آب آکواریم را تعویض نمائید یا اینکه در صورت امکان تمام آب را با آب سالم و مناسب عوض کنید.
طرز تشخیص جنسیت تایگر بارب و گرین بارب
ماهی نر:
1- لب و دهان و باله های ماهی نر آلبالوئی پر رنگ است. رنگ مشکل که بصورت نوار دور بدن ماهی است تیره و پر رنگ است.
2- بدن ماهی نر کشیده تر، لاغرتر و پررنگ تر است.
3- جثه بدن ماهی از پهنا نسبت به ماهی ماده کوچکتر است.
ماهی ماده :
1- رنگ آلبالوئی بر روی اندامهای ماهی خیلی کم رنگ است و نوار مشکی دور بدن ماهی روشن تر و کم رنگتر است.
2- بدن ماهی ماده چاقتر و گرد تر است که اگر باله هایش را بطور فرضی حذف کنید گرد شبیه به سکه خواهد شد.
3- جثه بدن ماهی ماده از پهنا بزرگتر است.
طرز تشخیص جنسیت رزی بارب و شوبرتی بارب
ماهی نر :
1- معمولاً بعد از بلوغ ماهی نر به رنگ قرمز پر رنگ درمی آید و روی باله پشتی اش خط سیاه ایجاد می شود.
2- نرها دارای بدن کشیده، لاغر و درازتری نسبت به ماده ها هستند.
ماهی ماده :
1- ماده ماده خیلی کم رنگ و رنگ قرمز آن روشن است.
2- ماده ها دارای شکمی بزرگ و چاق هستند که از دو طرف بدنشان بیرون زده است.
بقیه باربها معمولاً از روی همین مشخصات قابل تشخیص هستند.
اولاً : ماهی پررنگ تر نر و ماهی کم رنگ تر ماده است.
دوماً : ماده ها چاق ترند ولی نرها لاغرتر.
سوماً: جثه ماهی های ماده از نرها بزرگتر است.
ماهیهای مولد بهتر است از ماهیهای جوان، با نشاط، سالم و از شاه ماهیها انتخاب شوند. سن بلوغ باربها شش ماهگی است و قبل از تخم ریزی باید ماهی های نر از ماده حداقل 10 روز جدا نگهداری شوند. تا تمایل و علاقه آنها نسبت به همدیگر شدید تر و تعداد تخم بیشتری ریخته شود در این مدت باید تمام شرایط نگهداری بخوبی کنترل شود.
باربها چون پرخور هستند باید اکسیژن زیادی در آکواریم آنها باشد. چنانچه با کمبود اکسیژن مواجه شوند، خیلی سریع تلف می شوند. دیده شده است، تعداد زیادی از مولدین بارب در اثر کمبود اکسیژن و عدم دقت کافی در نگهداری آنها تلف شده اند و چرخه تولید آنها چندین ماه به تعویق افتاده است.
برای پیشگیری و احتمال بروز چنین حالتی بهتر است همیشه هر ماه تعدادی از باربهای جوان و شاه ماهی ها را جدا کنید و بعنوان ماهیهای مولد برای آینده نگهداری کنید تا چنانچه چنین مشکلی پیش آید در کمترین زمان باربهای جوان را بتوانید جایگزین کنید. باربها در آکواریم بخوبی تکثیر می شوند. معمولاً یک گروه که تعداد ماده ها 5 عدد و نرها 7 عدد باشد با همدیگر قرار می گیرند و گروهی تخم ریزی می کنند. برای تخم گیری از باربها ابتدا باید شرایط آب آکواریم با آب سختی بین 3 تا 5 درجه DH آماده شود. قفس توری به اندازه آکواریم داخل قرار می گیرد بطوریکه حداقل 5 سانتی متر از کف آکواریم بالاتر باشد. سنگ هوا برای تأمین اکسیژن داخل آن قرار می گیرد.
معمولاً ماده ها زودتر گذاشته می شوند و پس از چند ساعت نرها هم به آنها معرفی می شوند. چند شاخه گیاه می تواند محیط را آرام و محرک خوبی برای تخم ریزی ماهیها بحساب آید.
بهتر است محیط آکواریم بطور طبیعی تاریک شود و ماهیها شب را آرام و بدون مزاحمت پشت سر بگذرانند. در سپیده دم فردا صبح تخم ریزی با تعقیب نرها به دنبال ماده ها شروع می شود و هر نوبت تعدادی تخم از چشمه های توری عبور می کنند و به کف آکواریم می روند و تا حدود ساعت 12 ظهر تخم ریزی ادامه خواهد داشت. بعد از پایان کار باید مولدین را از آکواریم خارج کنید چنانچه برای 10 روز آینده مجدداً می خواهید از آنها تخمگیری بعمل آورید نرها را از ماده ها بطور جداگانه نگهداری کنید.
( ماهیها مولد بهتر است با غذاهای زنده و مقوی تغذیه شوند. تا آن مقداری که از توان و انرژی و نشاط را از دست داده اند جبران شود.)
سپس به آکواریم تخمها داروی متیلن بلو اضافه کنید تا از حمله قارچها و خراب شدن و فاسد شدن آنها جلوگیری شود.
معمولاً تا 24 ساعت بعد تخمها باز خواهند شد و لاروها به کف و دیواره ها می چسبند و حرکت خیلی آرام و کمی دارند. کیسه زرده لاروها غذای دو روز آنها را تأمین می کند و روز سوم باید به آنها غذا داد. بهتر است از قبل پیش بینی کرده باشید و تخم میگو باز کنید، بطوریکه همزمان با صبح روز سوم نوزادان میگوی تازه از تخم درآمده و ریز داشته باشند تا بخوبی تغذیه شوند. در این مراحل برای لاروها آب معمولی آماده شده بهتر است زیرا لاروها برای رشد و جذب مواد غذایی و سوخت و ساز بدنشان ( متابولیسم ) به املاح موجود در آب احتیاج دارند.
آب آکواریم لاروها هرگز نباید آلوده و کثیف و کدر شود. میزان اکسیژن محلول در آب همواره باید به اندازه کافی باشد. از اضافه ریختن غذا به داخل آکواریم جداً پرهیز کنید. مشاهده شده است نوزادان میگو که بعنوان غذا برای لاروها به آکواریم اضافه می شوند زیادتر از مصرف بوده است و در آکواریم بعد از چند ساعت در آب شیرین نوزادان میگو تلف و سپس تجزیه می شوند که این امر علاوه بر آلودگی آب و نقصان اکسیژن، باعث تلفات سریع لاروها خواهد شد.
از طرفی منبع رشد انواع بیماریها خواهد بود که علاوه بر آلودگی آب رشد امراض و بیماریها را در بر خواهد داشت. با مشاهده چنین وضعیتی باید بلافاصله قسمتی از آب آکواریم را تعویض نمائید یا اینکه در صورت امکان تمام آب را با آب سالم و مناسب عوض کنید.
طرز تشخیص جنسیت تایگر بارب و گرین بارب
ماهی نر:
1- لب و دهان و باله های ماهی نر آلبالوئی پر رنگ است. رنگ مشکل که بصورت نوار دور بدن ماهی است تیره و پر رنگ است.
2- بدن ماهی نر کشیده تر، لاغرتر و پررنگ تر است.
3- جثه بدن ماهی از پهنا نسبت به ماهی ماده کوچکتر است.
ماهی ماده :
1- رنگ آلبالوئی بر روی اندامهای ماهی خیلی کم رنگ است و نوار مشکی دور بدن ماهی روشن تر و کم رنگتر است.
2- بدن ماهی ماده چاقتر و گرد تر است که اگر باله هایش را بطور فرضی حذف کنید گرد شبیه به سکه خواهد شد.
3- جثه بدن ماهی ماده از پهنا بزرگتر است.
طرز تشخیص جنسیت رزی بارب و شوبرتی بارب
ماهی نر :
1- معمولاً بعد از بلوغ ماهی نر به رنگ قرمز پر رنگ درمی آید و روی باله پشتی اش خط سیاه ایجاد می شود.
2- نرها دارای بدن کشیده، لاغر و درازتری نسبت به ماده ها هستند.
ماهی ماده :
1- ماده ماده خیلی کم رنگ و رنگ قرمز آن روشن است.
2- ماده ها دارای شکمی بزرگ و چاق هستند که از دو طرف بدنشان بیرون زده است.
بقیه باربها معمولاً از روی همین مشخصات قابل تشخیص هستند.
اولاً : ماهی پررنگ تر نر و ماهی کم رنگ تر ماده است.
دوماً : ماده ها چاق ترند ولی نرها لاغرتر.
سوماً: جثه ماهی های ماده از نرها بزرگتر است.
|+|
نام علمی: Puntius tetrazona
نام های عمومی: بارب سوماترا، بارب ببری
Cyprinidae خانواده:
دمای مناسب: 70 تا 78 فارنهایت(21-26 سانتی گراد)
Ph: 6-7.5
Dh: 5-15
نگهداری: آسان
اندازه: 3 اینچ (8 سانت)
نور: پر نور
اصلیت: سوماترا، بورنو، اندونزی
طول عمر: 3 سال
حداقل حجم تانک: 20 گالون
تغذیه: همه چیز خوار، دل، غذاهای منجمد و زنده را بیش از همه چیز دوست دارند.
نقاط جای گیری در تانک: تمام نقاط تانک
تشخیص جنسیت: ماده بزرگ ترو کم رنگ تر است. نر پررنگ تر، کوچک تر و دارای دماغی قرمز و انتهای باله اش قرمز است.
بارب ببری ماهی اجتماعی است و دارای بدنی نارنجی/طلایی با خط هایی سیاه رنگ است. گونه هایی از این
ماهی به رنگ های سبز و سفید هستند.(بیشتر سایت های انگلیسی گرین بارب و بارب حلب رو گونه هایی از تایگر می دانند و به گرین بارب می گن گرین تایگر بارب و به بارب حلب می گن آلبینو تایگر بارب). بهتر است این ماهی را حداقل در دسته های 6 تایی نگهداری کنید.
www.fishlore.com (http://www.fishlore.com)
www.peteducation.com (http://www.peteducation.com
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
اختاپوس ها
براساس مطالعه زيست شناسان، اختاپوس هاي نر به شدت نسبت به جفت خود حسود هستند و گاهي رقيب خود را خفه مي كنند. به گزارش باشگاه خبرنگاران، زيست شناسان دريايي با مطالعه بر روي اختاپوس وحشي نوعي كشتار از روي حسد و پيچيدگي اجتماعي در آنها يافتند. بنابراين گزارش، اختاپوس نر با دقت يك جفت بر مي گزيند سپس به دقت از وي محافظت مي كند آنها نسبت به جفت خود حسود هستند و گاهي اوقات براي كشتن رقيب از تنتاكل هاي 25 سانتيمتري خود استفاده مي كنند، اختاپوس هاي نر كوچكتر حركات اختاپوس هاي ماده را براي جلب توجه آنها تقليد مي كنند. همچنين همه اين اقدامات براي يافتن بزرگترين جنس ماده و توليد بيشترين تخم صورت مي گيرد. اختاپوس نر و ماده يك ماه پس لقاح تخم و شروع رشد آنها مي روند.
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و هشتم آذر 1387ساعت 17:55 توسط محمدرضاآمارد
|
